Warto przy tym zwrócić uwagę, że Boym — skoro opisuje Senę — musiał podróżować w głąb kontynentu, w górę Zambezi co najmniej 200 km od wybrzeża. W liście omawianym Boym wspomina, rów­nież po raz pierwszy w piśmiennictwie polskim, o potęż­nym państwie Monomotapa, które wówczas jeszcze istniało i zajmowało środkową część południowej Afryki, pomię­dzy rzeką Zambezi a pustynią Kalahari. Niektórzy histo­rycy przypisują ludności tego państwa budowę słynnych ruin Zimbabwe, które zostały odkryte przez Europejczy­ków w r., lecz dokładniej zbadane dopiero w XIX w. W wieku XVIII spotykamy w tej części świata co najmniej kilku podróżników polskich, których wkład do poznania Afryki zapisał się w sposób trwały lub zyskał szeroki rozgłos międzynarodowy.