Krańcowa skłonność do konsumpcji zależy przede wszyst­kim od poziomu dochodów i zróżnicowania tego poziomu w różnych grupach społecznych. Przyjmuje się, że im niższy ten poziom, tym wyższa krańcowa skłonność do konsumpcji. Wzrost dochodu przy niskim ich pułapie umożliwia bowiem zaspokojenie potrzeb elementarnych, które z powodu braku pieniędzy nie były do tej pory zaspokojone. Dlatego też wzrost liczby inwestycji i ilości pieniądza z zagranicy w gospodarce słabo rozwiniętej wywołuje znacznie silniejsze tendencje wzros­towe i powoduje znacznie silniejsze ożywienie gospodarcze aniżeli w gospodarce wysoko rozwiniętej. Wszystko zależy przy tym od różnic regionalnych w planowaniu inwestycji i umiesz­czaniu inwestycji oraz koncentracji ruchu na terenach dotknię­tych bezrobociem i o niskim poziomie rozwoju gospodarczego.